Short Girl Problems - Minke TerpstraMinke Terpstra

Short Girl Problems

13/11/2015

Short Girl kabouterpadIk ben klein en proud of it. 1 meter 53 is in het land van lange Nederlanders een “verticale handicap”. Ik ben volgens mij rond mijn elfde gestopt met groeien en heb dan ook nog het formaat van een brugklasser (wat heel akward was toen ik stage liep als lerares Tekenen…) De wereld is gewoon niet gebouwd op mijn formaat en dan ben ik nog niet eens bijzonder klein!  Ik deel mijn short girl problems met je.

 

 

 

 

 

 

-Ik moet overal op  en inklimmen in de supermarkten. Dan sta ik weer met mijn Converse in de koeling om dat potje zure room van het bovenste schap te pakken. Of nog erger: als ik niet in het schap kan klimmen! Dan maar met iets het beoogde boodschapje proberen te lokken ( Ik heb serieus wel eens met een prei of komkommer tegen een pak macaronimix lopen duwen tot het op de grond viel. Ik ga heus niet elke keer een vakkenvuller van 16 en 1 m 90 vragen of hij iets voor me kan pakken….)

Short girl problems supermarkt

 

-Ik kom niet boven balies en bars uit, zie in de bioscoop zonder zo’n boosterzitje bijna niets. (ken je dat stukje uit Sesamstraat dat er een vrouw met een hoed voor Ernie gaat zitten? Story of my life, zonder hoed maar met mannenknot …) Dus dat betekent op mijn tenen staan, bijna op de bar springen of op een barkruk klimmen.

Short girl problem aan de bar

-Broeken zijn te lang, shirts worden jurkjes . Alles moet worden omgeslagen, omgevouwd, omgezoomd.

Short Girl Outfit

-Ik ben op mijn 34e nog vaak de stagiaire of ‘dat blonde meisje’. Kan je nog zo lekker competent je werk doen en ergens al zes jaar rondlopen.

-Bij concerten zie ik niets tenzij ik vooraan wordt platgedrukt of bij iemand op de nek mag zitten. Zelfde op festivals (te druk, raak iedereen kwijt) feesten, beurzen, drukke stations, alles waar je menigtes hebt. Ellebogen ten hoogte van mijn hoofd, tassen tegen mijn neus. No fun. Binnenkort ga ik met Maris van Haremaristeit naar de Verzamelaarsbeurs en ik kijk eigenlijk al op tegen de menigte daar…

Short girl problems in a crowd

-En omdat ik net een Jack Russel ben, heb ik vaak niet door hoe klein ik ben. (vroeger hadden wij thuis een blinde Jack Russel die de grootste herdershonden aanvloog, hij was in zijn belevingswereld volgens mij ook een reus) Totdat ik dan naast iemand sta en omhoog moet schreeuwen om me verstaanbaar te maken. Probeer jij maar eens een lengteverschil van een 40 centimeter te overschreeuwen…

-Mijn bureaustoel staat altijd op het allerlaagst, collega’s noemen dit ‘kabouterhoogte’ of ‘gnomenhoogte’ en waar ik ook zit, mijn voeten bungelen een paar centimeter van de grond. Ik loop altijd op hoge hakken om een beetje de illusie van lengte te kweken en als ik dan eens gympies of ballerina’s aan heb krijg ik gelijk de vraag “goh hoe klein ben jij eigenlijk?” en “het is me nog nooit opgevallen hoe kort je bent” Nee, duh, dat komt omdat ik er 10 centimeter bijsmokkel met likdoorns en eeltbulten als gevolg.

-En dan natuurlijk nog de pittig getinte uitspraken zoals dat mijn lengte de “IPH” is en “lekker handig in bed” Er is me wel eens gevraagd of ik een officiele “dwerg’ ben (Hallo! Offensive much? Volgens mij mag je dat niet meer zeggen toch?) Die programma’s op TLC , The Little Couple en Little People, Big World zijn vast je favoriete series? Hobbits, is het familie?

Dit filmpje van Buzzfeed vat mijn leven als short girl eigenlijk goed samen:

Maar het heeft ook leuke kanten natuurlijk:

-Ik lijk jong. Toen ik 18 was vond ik het naar dat mijn ID werd gevraagd, maar nu op mijn 34e is dat Twitter- en Whatsappwaardig. Lang leve de cassiere bij de Appie die bewijs wil voordat ik mijn fles wijn mee mag hebben. You made my day!

Happy Twitter

-Cute kleding voor kids pas ik soms ook nog in. Kindermaten gaan immers tot 176! Dus kom maar door met die shirtjes met unicorns.

Short Girl problems shirt

-Hetzelfde geldt voor schoenen. Ik heb dan wel niet bijzonder kleine voeten maar in mijn maat 36 is toch vaak nog veel over in de sale.

-Het is mijn ‘ding’. Ik ben kort, klein, verticaal uitgedaagd en proud of it. Ik zou me doodschrikken als ik er ineens 15 centimeter bij zou hebben. Én ik heb hoogtevrees. Als ik op mijn Ikea-opstapje (mijn beste vriend in de keuken) sta word ik al zenuwachtig en ben best onhandig. Met die extra centimeters zou ik me voortdurend overal aan stoten en tegenaan lopen.

Twee beste vriendjeS

 

Herkenbaar? Of ben je juist lang en krijg je daarom de raarste clichés naar je hoofd geslingerd? Laat het me weten!

♥ Minke

Twinning met kabouter@MinkePins op Twitter
@MinkePins op Instagram
Minkepins op Pinterest
LIKE Minke Pins op Facebook

 

 

 

 

 

 

 

 

 

7 reacties op “Short Girl Problems”


    15/11/2015

    Totaal niet herkenbaar. Met mijn 1.76 ben ik redelijk gemiddeld. Maar wat heb je het leuk beschreven. En die tekeningen erbij geweldig. Ik wil ook een eigen Minke tekening hahaha



    17/11/2015

    Geweldige tekeningen! Moet je meer mee doen op je blog ❤
    Ik heb nooit stilgestaan bij short girl problems, alleen maar jaloers geweest dat jullie die leuke unicorn shirtjes van de kinderafdeling passen
    Ik heb zelf 2 vriendinnen die langer dan 180 cm zijn, zij krijgen ook altijd dezelfde grapjes en opmerkingen hierover, of het daarboven koud is en zo
    En leuke pumps (of überhaupt leuke schoenen) in maat 43 is een stuk lastiger om te scoren en no such thing als broekspijpen omzomen, want het is al standaard model capri
    Geen zorgen over de verzamelaarsbeurs trouwens. Mika is er ook bij en ik ben gewend om een extra oogje (op jullie hoogte ) in het zeil te houden


    Anita

    22/11/2015

    Heerlijk geschreven ! Wij zijn allemaal lang onze 15 jarige dochter is 1.80.
    wat zijn je tekening leuk d’r bij


    Wilma

    22/11/2015

    Heel erg herkenbaar!!!!
    Ben zelf 147 cm…. maar heb zelf vaak niet door dat ik zo klein ben. Pas wanneer ik mezelf op een foto zie naast iemand die groot is denk ik: oh ja.
    Vroeger in de tienertijd vond ik het verschrikkelijk. Dat begon eigenlijk al op de basisschool wanneer ze met de gym altijd weer de ringen toch weer lager moesten hangen voor mij, zodat ik zelf moest springen om ze naar beneden te halen en iedereen op mij moest wachten…
    Toen ik uitging in de disco vond ik het verschrikkelijk. Steeds weer die opmerkingen van: is het koud daar beneden? Dan had ik altijd al snel mijn antwoord klaar haha.
    Als een vriendin ruzie kreeg in de disco (wat nooit haar schuld was) dan ging ik er gewoon tussen staan, ik dacht altijd; mij durven ze toch niks te doen… wat ook zo was haha.
    Ben nog naar de dokter geweest en gesproken over mijn lengte. Ze hebben toen röntgenfoto’s van mijn handen gemaakt en aan de groei van de botten konden ze zien hoe groot je ongeveer kon worden.
    In mijn geval zeiden ze: ja zo’n 160 cm toch wel. Dat is helaas nooit gebeurd.
    Mijn hele familie is klein, zowel aan mijn vader’s als moeder’s kant.
    Achteraf heb ik gehoord dat ze op de middelbare school dachten dat ik een ziekte had…. nooit geweten toen.
    Vaak zie je kleine kinderen naar me kijken en dan hoor ik ze denken: is dat nou een mevrouw of meisje?
    Toen ik tiener was had ik zoveel make-up op dat ze me nooit jonger schatten haha, nu ik 45 ben schatten ze me nog steeds jonger…. dat is wel een voordeel haha.
    Heb zelfs een keer gehad toen ik ging zwemmen en geen make-up op had, dat een jongen van rond de 15 verkering aan me vroeg, terwijl ik zelf al in de 30 was haha.
    Mijn man is 198 cm dus dat is een enorm verschil, maar wij merken dat zelf niet eens meer.
    Wel lastig als je samen op zoek gaat naar een goede bank….
    In de supermarkt vind ik het lastig, vaak staan dingen heel hoog. Moet je het steeds vragen….
    En als je gaat pinnen, staat het vaak ook hoog, of kunnen anderen zo met je meekijken.
    Heb tijdens een stage ooit meegemaakt dat mijn begeleidster vroeg of ze mij aan zouden nemen, toen zei mijn ‘baas’: ja ze werkt heel goed, maar ja…. ze is zo klein he….
    Hallo…. fijn….stomme vent!
    Kleding moet ik altijd aanpassen, en niet alleen omdat ik kort ben, maar ook wat breder haha.
    Schoenen heb ik vaak in 35-36 en dat vind ik vaak moeilijk, omdat maat 36 snel uitverkocht is bij ons.
    Hakken kan ik niet meer aan vanwege mijn voeten, maar als tiener had ik altijd wel hakjes.
    Mensen vinden mij vaak altijd wel lief, dat komt waarschijnlijk door mijn lengte…. maar soms weten mensen niet hoe ze je aan moeten spreken. Heb zelfs een keer gehad dat iemand tegen mij sprak alsof ik een kleuter was!
    Als mijn moeder en ik iemand zien die kleiner dan ons is, dan lopen we er graag naast en voelen we ons ‘n keer groot, en dan kijken we die persoon zo aan met veel begrip 😉
    Heb ook een tijd aan dansen gedaan en je moet je bewegingen dan extra groot maken om niet klein te lijken. Dat is ook een kunst 😉
    Maar al met al ben ik trots op wie ik ben en ik merk niet eens zelf meer dat ik kleiner ben dan de gemiddelde mens. Val wel op, ze weten vaak wie ik ben, dat is wel fijn.
    Ik ben ik en that’s it!!!! 😀
    Groetjes, Wilma

    admin

    23/11/2015

    Haha dat naast iemand lopen die kleiner is herken ik gelijk! Vooral in Spanje kon ik naast veel andere kleintjes lopen 😉 Kleine kinderen kijken ook vaak naar mij met zo’n blik van “wat moe ik hier nu van denken?!” Banken zijn een drama; ik heb altijd maar een voetenbankje want anders bungelen mijn voeten zo boven de grond (heb ik ook in de bus bijvoorbeeld,zo slecht voor mijn rug) Oh en dat pinnen! Altijd op de toppen van mijn tenen moeten staan om het bedrag te kunnen zien en de knopjes kunnen indrukken. En moet jij ook vaak met een garde, soeplepel of iets anders langs iets uit een hoog keukenkastje vissen? Ik wil mijn vriend niet altijd maar vragen of hij het wil pakken en mijn keukentrapje is soms niet hoog genoeg…. Maar inderdaad: het is wie we zijn en dat maakt ons juist leuk Wilma!



    23/11/2015

    Dit is zo herkenbaar! Ik vind het vooral irritant als pinautomaten bovenop toonbanken staan, en helemaal als ze dan ook nog vastgeplakt zitten. Laatst wat ik bij de jumbo en toen vroeg een man in rolstoel of ik iets van de bovenste plank kon afhalen… tsja daar kon ik niet bij.. dat vond ik best sneu voor hem. Achja nu vind ik het prima, vroeger in mijn pubertijd wilde ik een beenverlening, alleen dat was toen heel duur. Ik ben 2cm kleiner als je haha x’D

    Minke

    23/11/2015

    Oh daar heb ik ook wel eens over nagedacht vroeger, een beenverlenging! Alleen lijkt me dat zo pijnlijk. Wat heb jij trouwens een geweldige websitenaam <3